ჟურნალისტიკის პრინციპები


 

download

დღეს რატომღაც ყველა იჩემებს ჟურნალისტობას,მაგრამ რამდენად გამოსდით ეს კიდევ ცალკე განსახილველი თემაა,დღეს გადავწყვიტე შემეგროვებინა ის ძირითადი პრინციპები,რაც ადამიანს ღირსეულ ჟურნალისტად აქცევს.მინდა გადახედოთ ქვემოთ მოცემულ მასალებს და კიდევ ერთხელ დაფიქრდეთ რამდენად ხართ ღირსი გერქვათ ჟურნალისტი.))))

1.რისთვის არსებობს ჟურნალისტიკა?

  • ჟურნალისტიკის დაბადება და მისი მიზანი;
  • თანამედროვე ჟურნალისტიკა მე-17 საუკუნის დასაწყისში ჩაისახა.გადაჭარბებული არ იქნება თუ ვიტყვით,რომ ეს მეცნიერება უბრალო საუბრებში ჩაისახა,საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში.მაგალითად ინგლისში-ყავახანებში,ხოლო ამერიკაში კი „საზოგადოებრივ სახლებში“.ამერიკაში ბარმენები ისმენდნენ მოგზაურთა ისტორიებს.პირველი გაზეთებიც ამ ყავახანებში დაიბადა,დაახლოებით 1609 წელს,როცა ამ საქმით დაინტერესებულმა ინიციატივიანმა მბეჭდავებმა ჭორების,პოლიტიკური დებატების შეგროვება და შემდეგ ფურცლებზე გადატანა.პირველი გაზეთების გამიოჩენისთანავე ინგლისელი პოლიტიკოსები ალაპარაკდნენ ამ ახალ ფენომენზე,რომელსაც „საზოგადოებრივი აზრი“ უწოდეს.მე- 18 საუკუნის დასაწყისში კი ინგლისელმა მბეჭდავებმა დაიწყეს თავისუფალი სიტყვისა და პრესის თეორიის ჩამოყალიბება,რაც დიდი წარმატებითაც განახორციელეს.

2.ვისთვის მუშაობენ ჟურნალისტები?

  • ჟურნალისტიკა პირველ რიგში მოქალაქეების ერთგული უნდა იყოს;

 

  • ყველა ჟურნალისტი ვალდებულია აცნობიერებდეს,რომ მოქალაქეების მიმართ მოვალეობაა უფრო მაღლა დგას,ვიდრე პროფესიული ეგოიზმი.აუდიტორიის მიმართ ერთგულება არის ის,რაც პირველობას არ კარგავს დამქირავებლის მიმართ ერთგულებასა და საკუთარი თავის ერთგულებას შორის.

3.გადამოწმების ჟურნალისტიკა.

  • ჟურნალისტიკის არსი ინფორმაციის მუდმივი გადამოწმებაა;
  • გადამოწმების დისციპლინა განასხვავებს ჟურნალისტიკას გართობის,პროპაგანდის,მხატვრული ლიტერატურისა და ხელოვნებისგან.ჟურნალისტმა უნდა მოიპოვოს იმის შესახებ ინფორმაცია,რაც ნამდვილად ხდება.ჟურნალისტებს ხშირად უჭირთ მათი ყოველდღიური შრომისა და ჟურნალისტიკის როლის ერთმანეთთან დაკავშირება.ყოველთვის არ შეუძლიათ გააზრება რა როლი აკისრია საზოგადოებაში ამბის გადამოწმებას.ეს ყველაფერი კი ჟურნალისტიკის ცენტრალურ ფუნქციაში შედის.

4.ინფორმაციის მიწოდების ძირითადი ინტელექტუალური პრინციპები:

1.არასოდეს დაამატო ინფორმაციას,ის რაც არ მომხდარა!

2.არასოდეს მოატყუო აუდიტორია!

3.გქონდეს მაქსიმალურად გამჭვირვალე მეთოდები და მოტივები;

4.დაეყრდენი გადმოცემის საკუთარ,ორიგინალურ სტილს;

5.იყავი თავმდაბალი.

 

5.მოტყუებული წყაროები

  • ასეთ დროს დიდი მნიშვნელობა ენიჭება თუ როგორი ურთიერთობა აქვთ ჟურნალისტებს ინფორმაციის წყაროებთან.ჟურნალისტმა არასდოს არ უნდა მოატყუოს წყარო და შეიყვანოს შეცდომაში ინფორმაციის მოსაპოვებლად.არსებობს ჟურნალისტთა განსაკუთრებელი კატეგორია,რომლებსაც წყაროები განზრა სეყავთ შეცდომაში,ამას „შენიღბვის“თეორია ქვია.ანუ სე არის პროცესი,როცა ჟურნალისტი ინფორმაციის მოსაპოვებლად საკუთარ თავს სხვად ასაღებს და ყველაფერზე მიდის ოღონდ წყაროს დასტყუოს ესა თუ ის მისთვის დაინტერესო ინფორმაცია.

6.სიზუსტის შემოწმება:

  • სტატიების კითხვისას რედაქტორებს სხავდასხვა კითხვებთან ერთად სხვა კითხვებზეც უწევთ პასუხის გაცემა:

1.საკმარისადაა თუ არა დასაბუთებული სტატიის შესავალი?

2.ვინმემ თუ გადაამოწმა სტატიაში მითითებული ნომრების,მისამართების,სახელები და  წოდები რამდენად შეესაბამება რეალობას;

3.საჭირო ხომ არ არის დამათებითი მონაცემები იმისთვის,რომ სტატია სრულყოფილად იქნეს აღქმული?

4.იდენტიფიცირებულია თუ არა სტატიაში ნახსენებიყველა მხარე და დაუკავშირდნენ თუ არა ყოველი მხარის წარმომადგენლებს და მისცეს თუ არა მათ აზრის გამოთქმის საშუალება?

5.რომელიმე მხარისკენ ხომ არ იხრება სტატია? ვინმეს იმაზე მეტად ხომ არ მოეწონება სტატია,ვიდრე საჭიროა?

6.რამე ხომ არ აკლია?

7.ჟურნალისტის დამოუკიდებლობა

  • ჟურნალისტმა უნდა შეინარჩუნოს დამოუკიდებლობა მათგან ვისაც აშუქებს.,ეს ეხება იმ ჟურნალისტებს,ვინს საკუთარ მოსაზრებებს,კრიტიკასა და კომენტარებს აქვეყნებს.ამ კონტექსტში კერზოდ ბლოგერები შეგვიძლია მოვიხსენიოთ,მაგრამ ბლოგერები არამართო საკუთარ ნააზრევს წერენ,არამედ დიდი ინტერესითა და მონდომებით ასახავენ ქვეყანაში მიმდინარე ყველა მოვლენას,იქნება ეს პოლიტიკური,კულტურული თუ სოციალური.ესენი ის ადამიანები არიან,რომლებიც ყოველგვარი დაკვეთისა დაპასუხისმგებლობისგან თავისუფლები არია,აქედან გამომდინარე ძნელია ვაიძულოთ,ჟურნალისტიკის სტანდარტებს დაემორჩილონ.ამ შემთხვევაში მტავარია არ გასცდნენ კანონის ფარგლებს.

 

8.გააკონტროლე ხელისუფლება და მიეცი ხალხს ტრიბინა:

  • მაკონტროლებლის პრინციპი,მხოლოდ მთავრობის გაკონტროლებას არ გულისხმობს,ის საზოგადოების ყველა გავლენიან ინსტიტუტსაც ეხებაეს ასე იყო ჟურნალისტიკის დაარსების პირველივე დღეებიდან.ჟურნალისტი ვალდბული თვალი ადევნოს და აღმოჩენის თანავე დააფიქსიროს ნებისმიერი პროფესიული სიიკეთე თუ გადაცდომა.რაც მტავარია ეს ორივე ადეკვატურად და ობიექტურად უნდა იქნეს გაშუქებული,რაც შეეხება ტრიბუნას,ჟურნალისტი ყოველთვის მზად უნდა იყოს მოისმინოს ნებისმირი მოქალაქის გასჭირი და მიიტანოს ეს ინფორმაცია შესაბამის ორგანოებამდე,რათა მათ შესაბამისი ადეკვატური რეგირება მოხდინონ აღნიშნულ ფაქტზე.

9.მიმზიდველობა  და ადეკვატურობა ჟურნალისტიკაში:

  • ის რაც მნიშვნელოვანია ჟურნალისტმა საინტერესოდ და ადეკვატურად უნდა გადმოსცეს და წარმოაჩინოს.ჟურნალისტიკა არის ამბისთხრობა,რომელსაც თავისი მიზნი აქვს.ეს მიზანი კი ხალხისთვის ინფორმაციის საინტერესოდ და გასაგებად მიწოდება გახლავთ.ისე უნდა მიაწოდო ინფორმაცია,რომ ხალხმა მოგისმინოს.ამისთვის კი საჭიროა ეს ყველაფერი ყველასთვის გასაგები ენით იყოს გადმოცემული.

10.ჟურნალისტი პასუხს აგებს სინდისის წინაშე:

  • ყველა ჟურნალისტს,მნიშვნელობა არ აქვს ჟურნალისტიკის რომელ იერარქიის რომეს საფეხურზეა,აუცილებლად უნდა ჰქონდეს ეთიკისა და პასუხისმგებლობის უდიდესი გრძნობა.ჟურნალისტი ვალდებულია თავისი სინდისის შესაბამისად მოიქცეს და სხვებსაც მისცეს ასე მოქცევის საშუალება.მარტივად რომ ვთქვათ,ის ვინც მედიასა თუ პრესაში მუშაობს უნდა აცნობიერებდეს პირად ვალდებულებას ჰქონდეს საკუთარი აზრი,რომელიც არ ემთხვევა ან სულაც ეწინააღმდეგება დამქირავებლის,რედაქტორისა თუ ხელისუფლების წარმომადგენლის აზრს,როცა ამას სამართლიანობა მოთხოვს.

 

 

 

 

საჯარო ინფორმაციის ოფიციალურად გამოთხოვის წესი


იმისავის, რომ მოვიპოვოთ საჯარო ინფორმაცია უნდა მივმართოთ შესაბამის საჯარო დაწესებულებას წერილობითი განცხადებით, განცხადებაში უნდა მიეთითოს:

1. დაწესებულების დასახელება ან თანამდებობის პირის ვინაობა, რომელსაც მიმართავს განმცხადებელი;
2. მოთხოვნა;
3. თანდართული დოკუმენტების ნუსხა (ასეთის არსებობის შემთხვევაში);
4. განმცხადებლის სახელი, გვარი და მისამართი;
5. განცხადების წარდგენის თარიღი და განმცხადებლის ხელმოწერა.

განცხადებაში აუცილებელი არ არის მიეთითოს საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნის მოტივი ან მიზანი.

პირმა შეიძლება ზეპირი ფორმით მოითხოვოს საჯარო ინფორმაცია. მას უარი არ უნდა ეთქვას ინფორმაციის გაცემაზე, ასეთ შემთხვევაში ზეპირი მოთხოვნა უნდა დაფიქსირდეს წერილობით.

საჯარო დაწესებულება ვალდებულია გასცეს საჯარო ინფორმაცია დაუყოვნებლივ ან არა უგვიანეს 10 დღისა, თუ საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნაზე პასუხის გაცემა მოითხოვს:

ა) სხვა დასახელებულ პუნქტში არსებული მისი სტრუქტურული ქვედანაყოფიდან ან სხვა საჯარო დაწესებულებიდან ინფორმაციის მოძიებასა და დამუშავებას;
ბ) მნიშვნელოვანი მოცულობის ერთმანეთთან დაუკავშირებელი ცალკეული დოკუმენტების მოძიებასა და დამუშავებას.

საჯარო დაწესებულება ვალდებულია უზრუნველყოს საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა უფასოდ. დაუშვებელია დაწესდეს რაიმე სახის საფასური საჯარო ინფორმაციის გაცემისათვის, გარდა ასლის გადაღებისათვის აუცილებელი თანხის ანაზღაურებისა. ასეთ შემთხვევაში გადახდილი თანხა უნდა ემთხვეოდეს ასლის გადაღების თვითღირებულებას.

  • განმცხადებელი არ არის ვალდებული გადაიხადოს ასლის გადაღების საფასური საჯარო დაწესებულებაში მასზე არსებული პერსონალური მონაცემების ასლის გადაღებისას;
  • კომპაქტურ დისკზე ინფორმაციის ჩაწერისას ან ინფორმაციის ელექტრონულად გადაგზავნისას;
  • საჯარო დაწესებულების უარი საჯარო ინფორმაციის გაცემაზე განმცხადებელს უნდა ეცნობოს დაუყოვნებლივ.

 

საჯარო ინფორმაციის გაცემაზე უარის თქმის შემთხვევაში საჯარო დაწესებულება ვალდებულია გადაწყვეტილების მიღებიდან 3 დღის ვადაში პირს წერილობით განუმარტოს მისი უფლებები და გასაჩივრების წესი, ასევე მიუთითოს ის სტრუქტურული ქვედანაყოფი ან საჯარო დაწესებულება, რომელთანაც წარმოებდა კონსულტაცია ინფორმაციის გაცემაზე უარის თქმის გადაწყვეტილების მიღებისას.

იმ შემთხვევაში, თუ საჯარო დაწესებულება უარს ამბობს ინფორმაციის მოწოდებაზე ან არასრულად აწვდის ინფორმაციას, განმცხადებელს უფლება აქვს გაასაჩივროს გადაწყვეტილება უარის მიღებიდან, ერთი თვის ვადაში, გადაწყვეტილება ჯერ აუცილებლად უნდა გასაჩივრდეს ზემდგომ თანამდებობის პირთან ან ადმინისტრაციულ ორგანოში, საჩივრის არდაკმაყოფილების შემთხვევაში იგი შეიძლება გასაჩივრდეს სასამართლოში, ამ პროცედურების გავლის გარეშე სასამართლო სარჩელს არ მიიღებს. გამონაკლის წარმოადგენს შემთვევა, როდესაც არ არსებობს აქტის გამომცემი პირის ზემდგომი.

სასამართლოში სარჩელის დასაშვებობის ერთ-ერთი კრიტერიუმია სახელმწიფო ბაჟის გადახდა. ინფორმაციის თავისუფლებასთან დაკავშირებული დავა ადმინისტრაციული სამართალწარმოების წესით წყდება და მიეკუთვნება არაქონებრივ დავებს, ამიტომ სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 39-ე მუხლის „თ“ პუნქტის თანახმად, სახელმწიფო ბაჟი პირველი ინსტანციის სასამართლოში წარმოადგენს 100 ლარს, სააპელაციოში – 150 ლარს, ხოლო საკასაციოში – 300 ლარს. მოსარჩელის სასარგებლოდ საქმის გადაწყვეტის შემთხვევაში სახელწიფო ბაჟი სრულად უბრუნდება მოსარჩელეს. საპროცესო ხარჯების ანაზღაურება ხდება თვით მხარეების მიერ, ხოლო იმ შემთხვევაშ თუ მხარე რამოდენიმე ფიზიკური ან იურიდიული პირისაგან შედგება ხარჯები მათ შორის თანაბრად ნაწილდება.

საჯარო დაწესებულებაში არსებული საჯარო ინფორმაციის გაცნობის, აგრეთვე შესაბამისი მასალების მიღების წესი განსაზღვრულია ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის III თავით.

იუსტიციის სამინისტრომ შეიმუშავა ახალი მოდელი ინფრომაციის გამოთხოვის.ეს გახლავთ ელექტრონული ფორმა,ეს სერვისი მოქალაქეს შესაძლებლობას აძლევს სახლიდან ან ოფისიდან გაუსვლელად გამოითხოვოს საჯარო ინფორმაცია, ასევე ამა თუ იმ საჯარო ორგანიზაციაში ელქტრონულად გააგზავნოს ნებისმიერი სახის წერილი, მოთხოვნა და/ან საჩივარი და ელექტრონულადვე მიიღოს პასუხი.  აღნიშნული მომსახურებით სარგებლობა შესაძლებელია მოქალაქის პორტალიდან MY.GOV.GE.

ელექტრონულად წარმოებულ კორესპონდენციაზე საჯარო ორგანიზაციიდან პასუხის მიღების შესახებ მოქალაქეს შეტყობინება ეგზავნება ელექტრონული ფოსტითა და მოკლე ტექსტური შეტყობინებით.  საჯარო ორგანიზაციის პასუხის სრულად ნახვა კი მოქალაქეს შეეძლება  მოქალაქის პორტალზე – „შესრულებული დავალებების“ სექციაში.  მომხმარებელს აქვე ექნება საშუალება დაათვალიეროს მის მიერ სხვადასხვა დროს ამა თუ იმ საჯარო ორგანიზაციაში გაგზავნილი წერილები და მიღებული პასუხები.

მომსახურება ხელმისაწვდომია მხოლოდ იმ მოქალაქეებისთვის, რომლებიც რეგისტრირებულნი არიან მოქალაქის პორტალზე.

პორტალზე მოქმედებს რეგისტრაციის 2 მეთოდი:

  1. რეგისტრაცია მომხმარებლის სახელითა და პაროლით, რომლის მიღება შესაძლებელია იუსტიციის სახლის ნებისმიერ ფილიალში;
  2. ონლაინ რეჟიმში ახალი პირადობის მოწმობის გამოყენებით.

 

 

ჯარიმები საქართველოში


რამდენიმე დღის წინ პენსიონერი ქალბატონი ლუდის სმისთვის დააჯარიმა პოლიციამ,რასაც დიდი აჟიოტაჟი და გამოხმაურება მოყვა მეზობლების მხრიდან.საქმე იმაშია,რომ საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 171-ე მუხლის პირველი ნაწილი აწესებს პასუხისმგებლობას ალკოჰოლური სასმელების სმისათვის შემდეგ საზოგადოებრივ ადგილებში:

1. სტადიონზე,

2.  სკვერში,

3. პარკში,

4.ყველა სახის საზოგადოებრივ ტრანსპორტში,

5. სხვა საზოგადოებრივ ადგილებში.  სხვა საზოგადოებრივ ადგილში იგულისხმება – საჯარო სივრცეში (მაგ. ქუჩა, საზოგადოებრივი ტრანსპორტის გაჩერების პუნქტი, ფეხით მოსიარულეთა მიწისქვეშა გადასასვლელი, ხიდი, გვირაბი, სადარბაზოები და სხვ.), ორი ან ორზე მეტი პირის შეკრების ადგილი.

შინაგან საქმეთა სამინისტროს პრესსამსახურის უფროსმა ქალბატონმა ნინო გიორგობიანმა,აღნიშნულ საკითხზე ჯერ კიდევ ერთი წლის წინ გააკეთა კომენტარი და საზოგადოება დაამშვიდა,რომ ეს კანონი არ ეხება პაემანსა და კოცნას.

nino

გვიან ღამით ხმაურზე ჯარიმების დაწესების შესახებ პროექტი კი უკვე მზადდება და მას თბილისის საკრებულო მომავალ კვირაში განიხილავს,ამასთან დაკავშირებით საკრებულოს დამოუკიდებელმა დეპუტატმა ალეკო ელისაშვილმა ისაუბრა.მისი თქმით : “ურბანულ და იურიდიულ საკითხთა კომისია მუშაობს ახლა ამ პროექტის მომზადებაზე და იმ კვირის დასაწყისში სავარაუდოდ უკვე მზად იქნება. ამის შემდეგ წარავდგენთ ამას უკვე განსახილველად და ყველა დაინტერესებულ მხარეს დავპატიჟებთ, როგორც ხმაურით შეწუხებულ ხალხს, ასევე ხმაურის ორგანიზატორებსაც, რესტორნებისა და ბარების მეპატრონეებს. იქნება საჯარო განხილვა. ჯარიმა ამაზე უნდა იყოს ძალიან სოლიდური, არანაკლებ 1000 ლარისა,23:00 საათის შემდეგ ადამიანებს აქვთ უფლება, მშვიდად დაიძინონ და არ იყვნენ დასტერესილ, დანერვოზებულები სხვადასხვა ტიპის ხმაურით. რესტორნებისა და ბარების მფლობელებმა ან ხმის იზოლაციაზე იზრუნონ შენობის შიგნით, ან ცოცხალი მუსიკა და კონცერტები 11 საათამდე გამართონ, 11-ის მერე კეთილი ინებონ და სცენ ადამიანებს პატივი, არც მოტოციკლეტები აბღუილონ, არც ფეიერვერკები აბუთქუნონ და არც მუსიკით შეაწუხონ ხალხი “,- განაცხადა ელისაშვილმა.

 

თბილისში კრიმინალური პოლიციის უფროსი დააყაჩაღეს


h

კრიმინალური სამსახურის ხელმძღვანელი დააყაჩაღეს. გავრცელებული ინფორმაციით, ინციდენტი ორთაჭალაში მოხდა. თავდამსხმელებმა კრიმინალური სამსახურის ხელმძღვანელს ვანო პაპიაშვილს ფული და პირადი ნივთები წაართვეს. გავრცელებული ინფორმაციით, შემთხვევის ადგილზე პოლიციაა მობილიზებული. გავრცელებულ ინფორმაციას არ ადასტურებენ შინაგან საქმეთა სამინისტროში.

Ukraine besiegelt Partnerschaft mit der EU


Ukraine besiegelt Partnerschaft mit der EU

Das Parlament in Kiew hat das Assoziierungsabkommen mit der Europäischen Union gebilligt. Es war Auslöser des Machtwechsels vom Frühjahr und der Unruhen im Osten.

Die Ukraine rückt einen Schritt näher an die Europäische Union: Das Europaparlament in Straßburg und das ukrainische Parlament in Kiew haben ein umfassendes Assoziierungsabkommen zwischen der Ukraine und der EU ratifiziert. Beide Parlamente waren bei der Abstimmung per Video zu einer gemeinsamen Sitzung verbunden. In Kiew wurde das Abkommen einstimmig angenommen. In Straßburg stimmten 535 Parlamentarier dafür und 127 dagegen. 35 enthielten sich der Stimme.

EU-Parlamentspräsident Martin Schulz sprach von einer “Sternstunde der Demokratie”. Der ukrainische Präsident Petro Poroschenko sagte  in Kiew, es handele sich um einen “historischen Moment”. Weiter sagte er, die Ukraine strebe nach wie vor die Vollmitgliedschaft in der EU an. Die Unterzeichnung des Assoziierungsabkommens sei “der erste, aber entscheidende Schritt” auf dem Weg zu diesem Ziel.

“Dass zwei Parlamente in freier Selbstbestimmung zeitgleich über diesen Vertrag abstimmen, das ist freie Demokratie in freier Selbstbestimmung und das ist das Gegenteil von gelenkter Demokratie”, sagte Schulz unter Buhrufen von Gegnern des Vertrags aus rechten und linken Parteien. Ungeachtet dessen fuhr Schulz fort. In Europa würden wieder Grenzen durch Gewalt verschoben. “Wir stehen für die Stärke des Rechts. Die Angst vor Krieg ist nach Europa zurückgekehrt”, sagte er. “Und was in der Ukraine geschieht, geht uns alle an.”

Zunächst soll nun nur der politische Teil umgesetzt werden. Das Inkrafttreten des ebenfalls geplanten Freihandelsabkommens zwischen der Ukraine und der EU wurde kurzfristig auf Ende 2015 verschoben. Viele EU-Abgeordnete hatten diese einjährige Verzögerung kritisiert. Sie war am Freitag von EU-Handelskommissar Karel De Gucht, dem ukrainischen Außenminister Pawel Klimkin und dem russischen Wirtschaftsminister Alexej Uljukajew so vereinbart worden. Die Regierung in Moskau hatte nach Worten De Guchts 2.400 Änderungen an dem Abkommen gefordert und der Ukraine mit massiven Einschränkungen des wichtigen Russland-Handels gedroht. Mit dem jetzigen Abkommen ging die EU auf die russischen Bedenken ein und signalisierte ihre Verhandlungsbereitschaft.

Der Assoziierungsvertrag sieht für die Ukraine demokratische Reformen und eine Bekämpfung der Korruption ebenso vor wie eine Übernahme von EU-Normen und Standards, die die ukrainische Wirtschaft später in der EU konkurrenzfähig machen sollen. Die EU hat bereits fast sämtliche Einfuhrzölle für Waren aus der Ukraine einseitig aufgehoben. Verschoben wurde aufgrund des russischen Protests nun die entsprechende Zollabschaffung auf ukrainischer Seite.

EU-Erweiterungskommissar Stefan Füle sagte in Straßburg, mit der Verzögerung des Inkrafttretens des Handelspaktes habe man “einen ausgewachsenen Wirtschafts- und Handelskrieg” mit Russland vermieden. Auch der Vorsitzende des Auswärtigen Ausschusses des Parlaments, Elmar Brok (CDU), verteidigte dieses Vorgehen. Es handele sich nicht um eine Verschiebung, sondern um “eine asymmetrische Implementierung”. Man gebe Russland keinen Vorwand, um gegen den Vertrag vorzugehen.

Ursprünglich sollte das Assoziierungsabkommen zwischen der EU und der Ukraine Ende vergangenen Jahres unterzeichnet werden. Der damalige Staatschef Viktor Janukowitsch stoppte es aber und wandte sich stattdessen Russland zu. In der Folge gab es heftige Proteste, die in den aktuellen gewaltsamen Konflikt mündeten.

Pflegefall Eltern – eine Gefahr für die Beziehung?


Wenn die Eltern alt werden, kann das auch für die eigene Beziehung zu einem Problem werden. Wie viel Unterstützung darf man von seinem Partner erwarten?

Im Idealfall sind unsere Eltern über Jahre die wichtigsten Bezugspersonen unseres Lebens. Sie sind unser Pfad ins Leben, unser Halt und unsere Orientierung. Sind sie zunächst in unseren Augen allwissend, so kommt irgendwann eine Zeit der kritischen Betrachtung und Abnabelung und meist, wenn wir selbst Eltern sind, nähern wir uns auf neue Weise wieder an. Häufig bleibt die Beziehung zu ihnen unser Leben lang ambivalent. Und niemand mag daran denken, wie es ist, wenn sich das Verhältnis irgendwann umkehrt und die eigenen Eltern uns mehr brauchen, als wir sie – ja, sie vielleicht sogar zum Pflegefall werden.

Für viele erwachsene Kinder beginnt mit den dann auftretenden Schwierigkeiten auch die Zerreißprobe. Nicht selten leben sie inzwischen viele Kilometer von den Eltern entfernt, sind berufstätig und haben eine eigene Familie. Die Eltern persönlich zu pflegen, ist somit nicht immer möglich – und auch nicht immer gewollt. Aber selbst die Organisation von Pflege und Betreuung ist ein Spießroutenlauf durch die Instanzen vieler deutscher Ämter. Hier sind starke Nerven gefragt – die Emotionen kochen hoch und manchmal rennt die Zeit davon.

Gut, wenn man dann in einer stabilen Beziehung ist. Zumindest in der Theorie – denn in der Praxis ist die Pflege der Eltern auch eine Prüfung für die eigene Beziehung. Zu hohe Erwartungen an den Partner, zu wenig Zeit, um miteinander zu sprechen und immer wieder die Unsicherheit: “Wie viel Anteilnahme und Unterstützung darf ich von meinem Partner bei dieser schwierigen Situation erwarten? Darf ich fordern und verlangen? Immerhin sind es ja meine Eltern und nicht seine.”

Zunächst muss man die Art der Schwierigkeiten unterscheiden, die auftreten können, wenn die Eltern hilfe- oder pflegebedürftig werden.

Praktische Hürden

Gerade zu Beginn einer veränderten gesundheitlichen Situation der Eltern treten häufig Probleme auf, die vor allem Zeit und Recherche erfordern: Pflegestufen, behindertengerechte Einrichtung, Fragen der Finanzierung, Sichten von Pflegeheimen oder Organisieren von Haushaltshilfen, Anträge über Anträge und immer wieder Ämter und Kassen, die sich querstellen. All’ das sind nerven- und zeitaufreibende Fragen und Probleme, die Antworten und Lösungen brauchen. Hier ist ein aufmerksamer Partner von unschätzbarem Wert. Man kann sicher nicht von jedem verlangen, sich in die Details einzuarbeiten, die Behördengänge zu machen oder die Schwiegereltern gar eigenhändig zu pflegen. Einfordern darf man aber Verständnis und auch ein Mindestmaß an Unterstützung – wenn schon keine direkte Hilfe, so doch wenigstens das Freischaufeln zeitlicher Ressourcen, um sich all dieser organisatorischen Fragen mit den Eltern annehmen zu können.

Emotionale Belastung

Viel schwerwiegender als die organisatorische Belastung sind oftmals die Emotionen, die es auslöst, die Eltern in Hilflosigkeit zu sehen und zu begreifen, dass man sie nicht ewig um sich haben wird. Bei vielen Menschen löst das nicht nur existenzielle Angst aus, sondern auch einen Schwall an Fragen und Selbstvorwürfen: Nicht immer liebevoll gewesen zu sein oder auch mal ungerecht, wiegt mit einem Mal sehr schwer und auch das Gefühl, nicht alles gefragt und gesagt zu haben, als es noch ging, wird zu einer Bürde. Hier kann man sicher Trost, Verständnis und zwei starke Arme erwarten, die einen halten, wenn man nach einem emotional erschöpfenden Tag nach Hause kommt. Gespräche, ein offenes Ohr, all’ das sind Dinge, die der Partner gern geben sollte und die Ihnen dabei helfen können, wieder Kraft und Energie
zu sammeln.

Zu einer guten Partnerschaft gehört es, sich beizustehen – nicht umsonst hieß es früher bei Schließung der Ehe: “Wie in guten, so in schlechten Zeiten.” Das sollte auch ohne Trauschein gelten.